Κάποιες πληθυσμιακές ομάδες έχουν περιορισμένη ή καθόλου πρόσβαση στα δημόσια και κοινωνικά αγαθά και δυσκολεύονται ή αδυνατούν να έχουν ποιότητα ζωής (όπως μεταξύ άλλων οι ανήκοντες σε μειονότητες, οι ρομά, οι αποφυλακισμένοι, οι κακοποιημένες γυναίκες, οι ψυχικά ασθενείς, οι ανήλικοι παραβάτες, οι χρήστες ουσιών κ.α.) με ότι αυτό συνεπάγεται για την δυνατότητά τους να απολαύσουν ουσιαστικά τα δικαιώματά τους. Ένα κράτος δικαίου οφείλει να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει ότι τα δικαιώματα των ομάδων αυτών και θεσμοθετούνται κατάλληλα αλλά και διαφυλάσσονται επαρκώς.